CHAPTER 38: KARMAR Loveteam

CHAPTER 39: KARMAR LOVETEAM

MARION’S CAR

1 2 3 4

KARISSA: Bakit gulat na gulat sila ng ihahatid mo ako? Anong meron ba sa kotse mo?

MARION: Dahil wala pa kong pinapayagan sumakay dito sa kotse ko.

KARISSA: ANO?!! Eh bakit mo ko sinakay dito?

MARION: Puwede ba? Huwag ka ngang sumigaw! Hindi mo ba nakikita nagddrive ako? Yan na nga sinasabi ko, kaya ayaw ko magsakay dito.


Naging rude na naman ako sa kanya,
Pero bakit nga ba ko pumayag na ihatid siya gamit itong kotse ko?
Ano ba talaga nangyayari sa akin?
Eh kahit pamilya ko, hindi ko pa pinapasakay dito.
Mapapraning na ko sa kakaisip dito.
Pero ang tanging naiintindihan ko lang..
Gusto ko siyang protektahan
Ayoko na ulit may mangyaring masama sa kanya..
Teka, ang tahimik yata niya?
Nasaktan ko ba siya sa sinabi ko?


MARION: Ok ka na ba?

KARISSA: Hm?


Mas lalo ko pa yata pinasama-loob niya.
Bakit ba kasi guilty na guilty ako?
Hindi naman ako ang may kasalanan ng lahat.


MARION: Uhm, I’m sorry kung may nasabi man ako.

KARISSA: Ako nga dapat magsorry eh, dapat maging thankful pa ko kasi hinatid mo ko tapos sinakay mo pa ko dito sa magara mong kotse. Thank you po talaga.

MARION: Wala un, kalimutan na nga lan natin.

KARISSA: May favor sana ako sayo.

MARION: Ano un?

KARISSA: Sana kahit anong mangyari, walang makakarating sa parents ko lalo na sa Mommy ko.

MARION: Kahit hindi mo sabihin yan, gagawin ko din yan.

KARISSA: Salamat talaga.

MARION: Alam ko naman na ayaw mong mag-alala sila. Lalo na un Mommy mo, parang kitang-kita sa kanya ang sobrang pagcacare sa’yo.

KARISSA: Parang kilalang kilala mo na Mommy ko.

MARION: Halata naman kasi.

KARISSA: Sa bagay, tama ka naman eh.

MARION: Pero mag-ingat ka na ah?

KARISSA: Hasus, natsempuhan lang ako ng mga adik sa kalsada.

MARION: Hindi lang basta-basta tsempo un.

KARISSA: Anong ibig mong sabihin?

MARION: Ah, wala. Basta mag-ingat ka na.

KARISSA: Opo, bosing.

MARION: Simula ngayon, huwag ka na pupunta kung saan-saan ng wala kang kasama.

KARISSA: Para naman akong bata. Dinaig mo pa Mommy ko.

MARION: At kung wala kang mahanap na kasama, andito lang ako. Ok?

KARISSA: Boyfriend?

MARION: Ano?

KARISSA: Wala po.

MARION: Basta sundin mo lahat ng pinapagawa ko sayo.

KARISSA: Asawa yata?

MARION: Ano ulit?

KARISSA: Wala. Ang sabi ko, susundin ko po lahat.

MARION: Good.

KARISSA: Thank you talaga ah?

MARION: And stop thanking me.

KARISSA: Pati ba naman pagtthank you, ipagkakait mo sa akin?

MARION: Andito na pala tayo sa bahay niyo.

KARISSA: Oo nga noh. Gusto mo pumasok ka muna?

MARION: Huwag na. Babalik pa ko sa secret place.

KARISSA: Ok.


Tumango lang siya.

5…..
4……
3…….
2……..
1………

Tama na nga ang titigan..
Tumingin na ko sa bintana ng pintuan ng kotse ni Marion
5 seconds din kaming nagtitigan.
Ang GWAPO talaga niya!


KARISSA: Sige. Thank you ulit ah?


Pababa na sana ako..
Pero may biglang humawak ng kamay ko,..



MARION: Karissa, wait..


Huh? May nakalimutan ba ko?
Tumingin ako sa kanya,.
Bakit ganyan ang itsura niya?
Ang seryoso ng mukha niya,.











WHAT?!!! Hinug niya ko!!!!!!!!!!!
As in HUG!!!!! ANG HIGPIT!!!!!




MARION: Thank you din. Ingatan mo sarili mo, please?











I was stunned…
And I was more stunned on the next thing he did..









HE KISS MY FOREHEAD!!!!!!!!
Sa tagalog, HINALIKAN NIYA UN NOO KO!!!!!!!!!!