CHAPTER 53: MVP is BACK!

CHAPTER 53: MVP is BACK!

KARISSA: Chris!!

CHRIS: Oh? Bakit?

KARISSA: Gusto ko sana, magthank you.

CHRIS: Naku, wala un noh.

KARISSA: Pero paano na lang kayo ng kapatid mo? Dahil dun --

CHRIS: Naku, wag ka ng maguilty diyan. Hindi naman talaga kami good condition nun e.

KARISSA: Huh? Bakit?

CHRIS: Kailangan pa bang itanong? Sa ugali ba naman namin, malalaman mo na. Magkaroon ka ba naman ng ganun na ate, wag na lang noh.

KARISSA: Teka, ate? Paano nangyari un? Eh ang alam ko, same age kami ni Monique. Paanong kabatch ka namin?

CHRIS: Accelerated kasi ako. One-year lang naman agwat namin ni Ate.

KARISSA: Wow, talino mo pala. Ka-level mo na pati Ate mo.

CHRIS: That’s one of the reason why she hates me.

KARISSA: Ang rude talaga ng ate mo.

CHRIS: Teka, nawawala na tayo sa point..

KARISSA: Huh?

CHRIS: Alam ko naman na magtatanong ka tungkol kay Marion.

KARISSA: Huh? Ano? Kay Marion? Hindi ahh.

CHRIS: Hasus, wag ka na magdeny. Itanong mo na.

KARISSA: Uhm..ano--kasi--uhmm--ano--ehh--

CHRIS: Matatapos tayo niyan. Sige na nga, ikukuwento ko na.

KARISSA: Ikkwento, un ano?

CHRIS: Un gusto mong malaman, kung paano ako naging ebidensya ni Marion.


>>FLASBACK<<

CHRIS’S POV

Locker room at court..


Kakatapos lang ng training namin..
Nagaayos na ko ng mga gamit ko..
Pero may biglang pumasok.


CHRIS: A-ano ginagawa mo dito?

MARION: Bawal na ba ko dito?

CHRIS: Hi-hindi naman. Pe-pero, babalik ka na?

MARION: Puwede ba? Wag kang utal diyan. Hindi iyon ang pinunta ko dito?

CHRIS: Akala ko pa naman. Bakit ka pumunta dito? Ai wait, don’t tell me, may first project na tayo sa Student Council.

MARION: Lahat ng iniisip mo mali, Mr. Jalandoni.

CHRIS:

MARION: Tama narinig mo, alam ko ng kapatid mo si Monique.

CHRIS: Paano mo nalaman un?

MARION: I’m Marion Gatcheco.

CHRIS: Sabi ko nga, so ano naman un tungkol dun?

MARION: Kailangan ko ang tulong mo.

CHRIS: Don’t tell me, may gusto ka sa ate ko?

MARION: Alam mong never yan mangyayari.

CHRIS: Eh ano kasi un?

MARION: Kung pinagsasalita mo kaya ako? Para kang ate mo eh, parehas kayong laging atat.

CHRIS: Wag mo nga ko itulad sa kanya. Ano na kasi un, mukhang mahalaga eh. At kailangan mo pang alamin un sikreto ko.

MARION: Ang daldal mo. Ito na nga, kailangan mo kong tulungan sa ate mo.

CHRIS: Oh? See? Padeny-deny ka pa diyan. Doon din pala --


Bigla akong natahimik..
Syempre naman, tinakpan ba naman niya un bibig ko.
Masyado na ba kong madaldal?


MARION: Patapusin mo muna ako.


Tumango na lang ako..
At saka niya tinanggal un kamay niya sa bibig ko.


MARION: Kailangan ko ang tulong mo para bantayan yan ate mo.

CHRIS: Huh? BAkit naman babantayan un bruhang un? Sawang-sawa na ko sa pagiging bantay niya.

MARION: Para toh kay Karissa.

CHRIS: Kay Karissa?

MARION: Gusto kong bantayan mo lahat ng ikikilos ng kapatid mo pati na rin un dalawa niyang ulupong.

CHRIS: Para saan naman un?

MARION: Para nga kay Karissa

CHRIS: Ano ba kasing meron kay Karissa at kailangan ko pang bantayan un tatlong brha 24/7?

MARION: Nasa panganib si Karissa.

CHRIS: Ano?!!

MARION: Kaya kailangan mong bantayan un kapatid mo.

CHRIS: PAanong bantay ba gagawin ko?

MARION: Gusto kong makuha ng mga ebidensya na magpapakita na ang kapatid mo nga ay may kinalaman sa kahit anong mangyari kay Karissa.

CHRIS: Ah, madali lang yan. Para bang hidden camera?

MARION: Exacty. Matutulungan mo ba ko?


Paano ba toh?
Gusto ko man siyang tulungan PERO..
Oo meron ngang malaking PERO!!
PERO ayokong makalaban ang ate ko..
Hindi dahil kapatid ko siya..
Pero never akong nakialam sa mga gawain niya..
Mag-isip isip ka Chris..


****TENNNENG****

****LIGHT BULB****


ALAM KO NA!!!


MARION: Oh? Ano na?

CHRIS: Pero in one condition.

MARION: Ano un?

CHRIS: Tutulungan kita pero kailangan bumalik ka sa basketball team.

MARION: ANO?!!


>>END OF FLASHBACK<<


KARISSA: Anong sinagot niya?

CHRIS: Syempre, hindi.

KARISSA: Sabi ko na nga eh. Impossibleng pumayag un. Pero paano lumabas ka ngayon kasama un ebidensya mo? Binawi mo un noh? Tapos iniba mo un favor mo.

CHRIS: Symepre, hindi.

KARISSA: Huh?! Ano?!

CHRIS: Oo nga, hindi siya pumayag nun. Actually, nilayasan nga niya ko nun eh.

KARISSA: Bastos talaga un.

CHRIS: Pero dahil matagal ko na siyang kilala, ginawa ko pa din un utos niya ng hindi niya nalalaman. Then, last night, the day that Im waiting for.


>>FLASHBACK<<

>>PHONECALL<<


CHRIS: Hello?

MARION: Si Marion toh.

CHRIS: Oh? Ikaw pala.

MARION: Huli na ba ko?

CHRIS: Marion, kilala mo ko.

MARION: Buti naman.

CHRIS: So?

MARION: Nakapagdecide na ko.

CHRIS; Ano na decision mo?

MARION: Payag na ko.

CHRIS: Talaga? Sabi ko na nga e, hindi mo talaga kami matitiis.

MARION: I’m doing this for, HER


>>END OF FLASHBACK<<


KARISSA: Pumayag talaga siya?

CHRIS: Wala sana ako kanina kung hindi siya pumayag,

KARISSA: Ganun ba? Ay, puwede mo ba kausapin si Monique?

CHRIS: Tungkol saan naman?

KARISSA: Hindi na niya kailangan umalis, kakausapin ko na lang si Head Teacher.

CHRIS: Alam mo, masyado kang mabait. Ayaw pa naman ng ganyan ni Marion.

KARISSA: Huh?

CHRIS: Ang sabi ko, aalis naman talaga ang ate ko.

KARISSA: Huh?

CHRIS: Ipapadala siya ng Daddy ko sa Amerika.

KARISSA: Bakit?

CHRIS: Sinabi ko sa parents ko un tungkol sa pinaggagawa niya bago pa magulat silang magpadala tong school natin ng letter sa kanila.

KARISSA: Eh kailan naman alis niya?

CHRIS: Bukas na alis namin.

KARISSA: BUKAS?!! NAMIN?!!

CHRIS: Yup, kasama nga ko. Syempre laging kasama ang dakilang bantay nun bruhang un.

KARISSA: Eh paano naman un basketball team?

CHRIS: Andiyan na naman si Marion eh. Hay, ewan ko ba. Parusa daw nila un sa Ate ko, eh parang ako yata un pinarusahan nila.

KARISSA: Nakakalungkot naman.


Grabe, nakakalungkot naman..
Kung kailan naman gumaganda na un nangyayari,
Doon naman ako mababawasan ng kaibigan..
Bigla naman kaming napatigil sa paglalakad ni Chris..
Narinig kasi namin may nagsshoot sa court.
Sino naman kaya un??
Bakit may naglalaro ng ganitong oras, class hours?
Sumilip kaming dalawa ni Chris.
At nagulat ako sa nakita ko!!
Kakaibang pagshoot un ginawa niya..
Hindi lang basa-basta shoot!
Pero mukhang hindi na nagulat si Chris.
Ang tanging ginawa lang niya ay ngumiti.


CHRIS: Looks like, the MVP is back.

KARISSA: Huh?

CHRIS: Sige, i have to go na. Maaga pa flight ko tomorrow.

KARISSA: Mag-ingat ka ah. Salamat talaga ah.


Sa sobrang pagpapasalamat ko, niyakap ko siya..
Walang malisya un noh.
Friendly hug lang toh


CHRIS: I-goodbye mo na lang kina Rayne at Ciara ah?

KARISSA: Sige.


Habang nasa goodbye scene kami..
May bigla akong naramdaman na parating sa amin.
Syempre, curious ako!
Kaya napatingin ako sa left part ko.
And to my surprise, MAY PAPARATING NA BOLA!!
3X nun FLAMMABLE BALL na hinagis sa akin nun ng Class 4-6


CHRIS: Opps. Wag magselos. Naggoodbye lang kami.


Laking gulat ko naman,
Hawak-hawak na ni Chris un bola!!
Hindi ba masakit un??
Sa bagay, basketball player siya.
Napatingin naman ako dun sa taong naghagis nun bola.
Sino pa nga ba?


CHRIS: Namiss ko un pasa na un ah. Nice one. Sige, alis na ko. Pabigay na lang sa kanya.


Ibig bang sabihin, ganun sila magpasa??
Grabe naman. Eh talagang mamamatay un kalaban nila kung ganun,,
Umalis na rin si Chris at binigay niya sa akin un bola.
Pumunta naman ako sa pinaka court talaga.
Para lapitan un kumag.


MARION: Anong ginagawa mo dito?

KARISSA: Napadaan lang kami ni Chris.

MARION: Bakit mo pala kasama un?

KARISSA: May knwento siya sa akin.

MARION: Ano naman un?

KARISSA: Yan pagbabalik mo sa basketball team.


Hinagis ko na sa kanya un bola.
At syempre nasalo niya.
Nagsimula na ulit siyang maglaro.
Pero shooting lang sa free throw.


MARION: Kailan daw alis ni Chris?

KARISSA: Alam mo na aalis sya?

MARION: Sino nga ulit ako?

KARISSA: Hay naku, bukas na sila aalis.


Hindi lang siya sumagot.
Busy kasi siya magshoot.
Pero grabe, ang galling niya..
Nagsshoot siya pero hindi siy umaalis sa pwesto niya.
Pero teka, may nakakalimutan yata akong sabihin..
Ano ba un??
ALAM KO NA!


KARISSA: Thank you pala.

MARION: Para saan naman?

KARISSA: Sa lahat-lahat.

MARION: I was just doing my responsibility.

KARISSA: Hay naku, yan na naman yang responsibility mo.

MARION: Bakit? May iba ka bang gustong idahilan ko?


OO!!Gusto ko...
Dahil mahal mo na ko..
Hahamakin mo ang lahat para sa atin!!HAHAHAHAHA!!
CHAROT lang un! Si Ms. A un.hahaha.


MARION: Anong tinatawa-tawa mo diyan?

KARISSA: Ay palaka!!


Ai jusko, nagulat ako dun ah.
Paano ba naman, nasa harapan ko na pala siya.
OMG!! Pawisan na siya.
PERO!! Ang gwapo-gwapo pa din niya!!!!


MARION: Gwapo ko ba?

KARISSA: Duh?

MARION: Paabot nga ng tubig diyan sa tabi mo.

KARISSA: Ito oh. Talagang ready na ah.

MARION: Bigay lang toh.

KARISSA: Bigay? Sino naman?

MARION: Un dumaan na babae kanina. May crush nga yata sa akin eh.

KARISSA: Akin na nga yan. Baka may lason pa yan.


Nagulat naman ako dun..
Iinumin ko na sana un tubig kaya lang bigla ba naman kinuha..
Ano naman kaya topak nito?


KARISSA: Hintayin mo ko ah? Wait lang.

MARION: Hoy--


Hindi ko na napagpatuloy un sasabihin ko..
Dahil para siyang “the flash” na umalis dito sa court..
At tama bang dalhin un tubig ko??
Pe--


MARION:

KARISSA: Ito na un tubig mo.


Nagulat ako dahil andito na siya agad..
At hingal na hingal pa siya..
At may dala pa siyang bagong tubig.
Napatingin ako sa watch ko..
10 SECONDS?!!!!!
10 seconds lang siya tumakbo?!!!
eh medyo malayo un vending machine ng tubig dito..


MARION: Ano toh?

KARISSA: Tubig mo.

MARION: Asan na un tubig ko kanina?

KARISSA: Tinapon ko na , sabi mo kasi binigay sayo ng nagkakacrush sayo baka may lason pa un or gayuma.









MARION: Eh joke lang un e.


Syempre, ako un bumili nun..
Never naman akong tumanggap ng tubig kapag naglalaro lalong-lalo na sa babae