CHAPTER 48: *TOK*TOK*TOK*

*TOK*TOK*TOK*


MARION: Pasok.


>DOOR OPEN<


MARION: Tapos na kayong kumain?

KARISSA: Oo.

MARION: Nasaan na sila?

KARISSA: Umuwi na sila eh.

MARION: Hindi man lang nagpaalam. mga bastos, dumalaw pa. tsk.tsk

KARISSA: Sabi ko nga sa kanila eh. Pero baka daw makaistorbo na naman sila.

MARION: Mas ok na rin pala.HAHA! Eh ikaw? Bakit andito ka pa?

KARISSA: Para dalhin po un pagkain niyo, Young Master. Parang ayaw naman yata nito na andito ako

MARION: Puwede ba? Wag mo kong tawaging Young Master. Si Auntie K lang ang puwedeng tumawag sa akin ng ganun.

KARISSA: Ang rude ah?parang big deal naman. Ang laki-laki mo na nagpapatawag ka pa ng ganun.

MARION: Bakit ba? Huwag mo nga pakialaman un. Saka gusto naman ni Auntie K un.

KARISSA: Sino pala un?

MARION: Auntie K? Siya un nag-alaga sa akin simula pagkabata.

KARISSA: Oh talaga? Kaya pala parang nanay mo na rin siya.

MARION: Teka, anong oras ka uuwi? May susundo ba sayo?

KARISSA: Wala. Concern ba toh?

MARION: Bakit pa kasi hindi ka na sumabay sa kanila?

KARISSA: Paano tong food mo? Ayaw ba talaga niya andito ako? Kulang na lang sabihin niya, umalis na ko

MARION: Puwede naman ako mangutos diyan. Teka lang, magbihis lang ako.

KARISSA: Ano? Huh? Bakit?! Huh? Ano daw?! Bumangon na siya pero un paupo lang

MARION: IHAHATID KITA!

KARISSA: tumingin naman siya sa akin at saka siya pababa na ng kama pero syempre hinawakan ko siya Ano?!! Ano ka ba, humiga ka nga diyan. Paano mo ko ihahatid eh hindi maayos yan paa mo saka kailangan mong magpahinga at hindi talaga ako nagpasundo. Inayos ko siya. Syempre hiniga ko siya at kinumutan.nyak! parang bata!

MARION: ANO?! BAKIT?!

KARISSA: Huminahon ka nga diyan. Magiistay ako dito.

MARION: ANO?! BAKIT?! Bakit naman siya magiistay dito?!

KARISSA: Kulit naman. Para bantayan ka po. Kasalanan ko naman toh eh, kung hindi dahil sa akin. Sana wala ka diyan ngayon.

MARION: Huwag mo na nga isipin un. Tapos na un.

KARISSA: Sorry talaga

MARION: Tigilan mo na nga yan pagsasabi ng sorry.

KARISSA: Pero talaga bang gising ka kanina?

MARION: Buti nabanggit mo yan. Ipagpatuloy mo nga un sinasabi mo kanina.

KARISSA: Wala un.Naman! Bakit ko pa nabanggit un?!

MARION: I’m starting to fall with you, Marion. Un ba un diba? Oo alam kong malakas ang self-confidence ko!

KARISSA: Bawasan mo nga yan pagka-kapal ng mukha mo. Hindi noh! URGH!!Bakit ba ang lakas ng self-confidence niya?hindi ba niya puwedeng bawasan un?!

MARION: Oh talaga? Siga nga. Ano un?

KARISSA: Wala nga un. Kumain ka na nga.

MARION: Subuan mo ako.

KARISSA: ANO?! Ayoko nga! Hindi ko alam kung matutuwa ako sa inaasal niya o maasar.

MARION: Injured ako ngayon dapat alagaan mo ko.

KARISSA: Paa mo lang naman ang injured eh

MARION: Kahit na ba. Hmpf! Hindi na nga ko kakain.

KARISSA: Edi di wag! . Aba nag cross-arm pa siya ah.at humarap sa may bintana. Para naman epektibo sa akin un.


*TOK*TOK*TOK*


NURSE: Sir, ito na po un gamut mo. Kumain na po ba kayo?

MARION: Hindi pa. Nakaharap pa rin ako sa may bintana,Naasar lang ako!

NURSE: Bakit hindi pa po? Kailangan niyo na po kumain para makainom kayo ng gamot. ASAR AH! Pacute pa tong nurse. Sipain ko pa yan palabas eh

MARION: Biglang umilaw un bulb na nasa ibabaw ng ulo ko. HAHAHAHA. :D" title="" class="smiley" border="0"> :D" title="" class="smiley" border="0"> :D" title="" class="smiley" border="0"> Tumingin na ko dun sa nurse. Whoo..SEXY! Ayaw kasi ako pakainin nun isa diyan.

NURSE: Ay ganun po? Siguro may LQ po kayo ng girlfriend mo noh.

MARION: Girlfriend? HAHAHA! Nice one! Hirap talaga maging girlfriend yan eh.

KARISSA: Ano-ano ba tong pinagsasabi nila? Naaasar na ko ah! Itong nurse naman lalo pang lumapit kay Marion Anong --

NURSE: Kung gusto niyo po Sir, ako na lang po magpapakain sa inyo.

MARION: Sige ba!

KARISSA: Anong? URGH!!Pumayag naman siya! Ang landi naman nitong Nurse na toh. Can’t she see? Andito un girlfriend ng taong susubuan niya. Teka, ako ba un? Itong isa naman, tuwang-tuwa. Tumingin naman sa akin un isa na nakakaloko.urgh! tapos un suot pa nun nurse parang hindi nurse. Teka susubuan na niya un isa.URGH!! Teka! Ako na magsusubo sa kanya Hinawakan ko un kamay nun nurse at saka ko siya tiningnan ng masama. Pero un nakakainis lang naman na ngiti. At saka ko kinuha un spoon sa kanya Diba marami pa kang pasyente?

NURSE: Oo nga po pala. Sige, kayo na po. Wag niyo po kalimutan painumin ng gamot un BOYFRIEND niyo.

MARION: Plan success!!bwahahaha.!! Umalis na rin un nurse Selos ka noh?

KARISSA: Huh? Anong pinagsasabi mo diyan?


>>RINGTONE<<


MARION: Sino na naman ba yan istorbo na yan? Asar ah! May tumatawag pa sa kanya ng ganitong oras! Sino ba yan? Aba, hindi ako sinagot. Bastos ah!

KARISSA: Oh? Nathan?.. Bakit ka napatawag?


Si Nathan pala.
Teka, NATHAN?!!!
Alam na niya un number ni Isaw?
Kailan pa?! Bakit naman siya tumawag?!


KARISSA: Ok lang naman ako dito.


Bakit si Karissa un tinatanong niya?
Diba dapat AKO?
Ako kaya un pasyente at injured.


KARISSA: Ok naman toh. Un nga lang may topak

MARION: Hoy! Wala akong topak!

KARISSA: Ikaw ba kausap ko? Sorry, Nathan. Papansin kasi un isa dito eh

NATHAN: Ok lang. Sanay na ko diyan

KARISSA: HAHAHAHAHAHA

MARION: Anong tinatawa mo diyan?

KARISSA: Pakialam mo? Manahimik ka na nga diyan Saan na ba tayo?

NATHAN: Sigurado ka na bang mag-iistay ka diyan?

KARISSA: Oo nga. Kulit mo naman. Kanina mo pa tinatanong yan

NATHAN: Gusto mo sunduin kita diyan?

KARISSA: Naku, wag mo na kong sunduin. Ok lang talaga ako dito.

MARION: Aba, may sundo-sundo effect pa toh. Tong si Nathan nakakamuro na ah. Parang ayaw niya magstay dito si Karissa. Selos lang siya! Hahaha. Hoy! Ang tagal niyo naman diyan! Magkikita pa kayo bukas! Hoy, Isaw! Papakainin mo pa yan boyfriend mo!

KARISSA: Kay naku, Nathan. Sorry talaga ah. First time pa naman natin magkausap sa cellphone tapos ganito pa. Bukas na lang ah? Hindi talaga titigil tong isa eh

NATHAN: Mukha nga e. kailangan mo pa yata pakainin yan boyfriend mo

KARISSA: Hindi noh. Sige, Goodbye na. Goodnight. .. LOVE YOU, TOO!

MARION: Tama ba un narinig ko?! LOVE YOU,TOO?!!Aba naman! Hoy!

KARISSA: Bakit na naman?!

MARION: ANo un?!

KARISSA: Anong ano un?!

MARION: Un anu-.. uhm… anu--

KARISSA: Kumain ka na nga. Bago pa siya magkapagsalita, sinubo ko na sa kanya un laman nun spoon

MARION: OUCH!!

KARISSA: Sabi ko naman kasi sayo, mainit pa yan.

MARION: Tubig.

KARISSA: Oh ito. Inabot ko sa kanya un tubig. Hay naku, parang bata. Hinipan ko muna un isusunod na spoon na isusubo ko sa kanya

MARION: Ok lang ba talaga sayo na magstay ka dito?

KARISSA: Ang kulit naman. Oo nga.

MARION: Eh un parents mo?

KARISSA: Pumayag na sila.

MARION: Totoo bang first time niyo ni Nathan magusap sa cellphone kanina?

KARISSA: Nakikinig ka ng usapan may usapan ah. Natatawa ako sa kanya. Para kasi siyang batang inagawan ng kendi

MARION: Sagutin mo kaya un tanong ko.

KARISSA: Oo nga.

MARION: Eh kailan niya nalaman un number mo?

KARISSA: Kanina lang po. Kinuha niya un number ko. Kasi kapag daw may problema tawagan ko lang daw siya.

MARION: Huh? Bakit naman? Puwede mo naman akong tawagan ah?

KARISSA: Pero there are times na, hindi kita puwedeng tawagan.

MARION: Katulad na lang ng?

KARISSA: Kanina. Nun na-aksidente tayo. Nakalimutan ko un cellphone ko sa school. Kaya --


*FLASHBACK*

KARISSA: Shocks! Anong gagawin ko?! Nakalimutan ko pa un cellphone ko sa school. Teka, siguro naman andito un cellphone ni Marion.

Kinapa ko un bulsa niya
Buti na lang talaga andito un cellphone niya.
Pero teka, bakit ito pa din un cellphone niya?
Asan na un 15 MILLION cellphone niya?
Tama na nga yan. Dapat tumawag na ko ng puwedeng tumulong sa amin.
Press 1 na lang, I’m sure naman kay Nathan naka-speed dial toh..
DIAL-DIAL-RING-RING-RING
Bakit walang sumasagot?
Napatingin ako sa cellphone niya,
Teka, eh number ko toh ah?
WHAT?!!!

*END OF FLASHBCK*


MARION: Bakit mo pa kasi iniwan yan phone mo. Asar! Edi nalaman na niya! URGH!

KARISSA: Sorry ah?

MARION: Eh paano napunta na yan dito?

KARISSA: Kinuha ni Nathan sa school. Tatawagan ko kasi parents ko. Alam mo, dami mo ng tanong. Kumain ka na para makainom ka na ng gamot.


Sana ganito kami lagi.
Natapos na din akong kumain at pinainom na niya ko ng gamot.
Pero hanggang ngayon.nabobothered ako sa sinabi niya kanina..
LOVE YOU, TOO kay Nathan? Huh?
Tama na nga yan Marion..
Anh importante, ikaw ang nasa tabi niya nagyon.HAHAHA.
Ang sunod naman naming ginawa ay manood ng DVD.
Syempre, nagtalo pa kami ng papanoorin naming.
Sino pa nga ba ang nanalo..
EDI, ANG ISAW


MARION: Anong iniyak-iyak mo diyan?

KARISSA: Iniwan kasi nun lalaki un babae. Nalaman kasi nun lalaki na may sakit siya.

MARION: Parang un lang eh.

KARISSA: Eh kung ikaw kaya maiwan diyan ng mahal mo, hindi ba masakit un? Opps. Natahimik ah. Natamaan ko yata? Bahala na siya. Ipagpapatuloy ko na lang manood ng KOIZORA/SKY OF LOVE

MARION: Kumuha ako ng panyo at inabot sa kanya Oh, panyo. Actually, natamaan ako sa sinabi niya. Huwag ka na nga umiyak diyan. Bka isipin pa ng pumasok dito, nagpapaiyak ako ng girlfriend.

KARISSA: Salamat ah. *sniff* Un lang talaga nasabi ko. Hindi ko na naisip un mga iba niyang nasabi.

FTER 30 MINUTES..


Naktulog na rin ang Isaw.
Ang himbing ng tulog niya..


*TOK*TOK*TOK*


May pumasok na nurse.BAGONG nurse.
Inilagay ko un finger ko sa labi ko.
As a sign of “quiet”
Ngumiti na lang sa akin un nurse at halatang kinikilig. Tse..
May kinuha lang siya at umalis na rin.
Sarap pa rin ng tulog ng prinsesa.
Naiinlove na ba talaga ako sa kanya?
Kapag nakakasama ko siya, lagi na lang nawawala un --

*TOK*TOK*TOK*


Sino na naman un istorbo?
Hay, un doctor pala..
Napansin niyang may natutulog kaya dahan-dahan lang siya.
Dapat lang talaga.


DOCTOR: Sir, ok na po kayo?

MARION: Ok na ko.

DOCTOR: Tumawag lang po kayo sa station kung may kailangan po kayo.

MARION: Sige. Anyway, tomorrow morning lalabas na ko dito.

DOCTOR: Huh? Ano po?!

MARION: Ssshhhh.

DOCTOR: Ai sorry po. Pero..

MARION: No but.

DOCTOR: Sige po.


Lumabas na rin un doctor
Bakit ba ang daming istorbo sa mundo..
Puwede bang magpause muna sila kapag kasama ko si Karissa.
Teka,teka. Nagiging corny na ko..
Anyway, ipagpapatuloy ko na un sasabihinko kanina..
Kapag kasama ko siya, lagi na lang nawawala un--

Biglang bumukas un pinto..
Wala man lang katok noh?
Kaya naman pala, si Auntie K pala..


AUNTIE K: Nagstay pala siya dito.

MARION: Makulit eh.

AUNTIE K: Pero parang baligtad ah? Ikaw ang nagbabantay sa kanya.

MARION: Hindi lang po ako makatulog.

AUNTIE K: Talaga lang ha?

MARION; Auntie K, umuwi ka na baka magising pa siya.

AUNTIE K: Bastos na bata ka talaga. Wala ka na ba kailangan?

MARION: Ai meron pala. Teka isusulat ko muna.


nagsimula na kong magsulat ng wish list ko.
HAHAHAHA
SUlat dito, sulat doon..
SULAT-SULAT-SULAT-SULAT-SULAT
Natapos na din.


AUNTIE K: Magawa ko naman kaya lahat toh?

MARION: Oo naman Auntie K. Ikaw pa. wala naman magiging MARION GATCHECO kung walang AUNTIE K.

AUNTIE K: Ikaw talaga. Sige, alis nako. Para matapos ko na toh. Ako sana ang magbabantay sayo ngayon, kaso naunahan niya ko.

MARION: Selos naman si Auntie K. Pagbigyan mo na ko nagyon. Minsan lang toh. Lagi mo na kong binabantayan simula pagkabata.

AUNTIE K: Oo na.


Nagsimula ng umalis si Auntie K.
Pero tumigil muna siya sa may pinto at lumingon sa akin..
Umiling-iling lang siya.
Alam kong anong ibig sabihin nun.
“It’s going to be a PROBLEM”
Then I gave her my best smile..shows that:
“AKO na ang bahala. EVERYTHING would be allright”
After that, umalis na rin si Auntie K.
At ito na nga, hindi ko na papatagalin bago pa may umistorbo..


















PRIDE!!
Inuna ko na agad un continuation baka may mangistorbo pa ulit.

Kapag kasama ko si Karissa, nawawala lagi un PRIDE KO!