LATEST UPDATE: CLASS 4-6 CH. 71 [FACEBOOK ACCOUNT]

MS.A

i just want to be UNKNOWN

*CLASS 4-6 official trailer*

Sunday, July 19, 2009

CHAPTER 7: Asajar's Family


CHAPTER 7: ASAJAR'S FAMILY


Malapit na kami sa house..
Kailangan mag-ayos na ko.
Asan na ba un mirror ko, comb...
Alam ko andito lang un..



DRIVER: Ma'm Karissa, ito po ba un hinahanap niyo?



Tumingin ako kay manong driver..
And jackpot!Hawak-hawak niya un make-up kit
Hey!Baka isipin niyo malanditot ako kasi may make-up kit ako.
Syempre all girls kailngan nyan..you know?for emergency..
Ehe..Dali-dali kong kinuha sa front car..



KARISSA: Thank you,Manong. And remember, Karissa ok?

DRIVER: Ai, sorry po, Ma..Este Karissa. Nakalimutan mo ata dito kanina.

KARISSA: Ai ganun po, Pasensya na,ulyanin na tong alaga niyo.


Natawa naman si Manong.
Ganito lang talaga ako sa kanila.
I treat them as a friends na rin.
Sila-sila din nila yaya ang nakakausap ko sa house eh.



DRIVER: Dahan-dahan lang po, baka mapaano kayo.


Naramdam kong binagalan ni Manong un kotse para hindi ako masubsob sa harapan
Sweet noh?GAnyan talaga sila.
Sobrang caring sa akin.
Mhaba-haba din itong nilalakbayan ko.
Un kotse, i mean van namin un 2008 Dodge Sprinter Wagon 2500 170-in. WB..
ok..nahahawa na ko sa kayabangan nun Marion na un.
Bakit ko ba inaalala un, masisira lang beauty ko.
Anyway, ayoko naman talaga gamitin itong van na ito
Kaso ayoko naman gamitin un iba pa namin car kasi hindi naman sa pagmamayabang,mas mamahalin un mga un.
Ayoko naman pagtingin ng iba.
Bakit nga nasa kotse na un topic?
WHAAAAA!!!!!!!!



DRIVER: Ma'm Karissa!!!Ok lang po ba kayo?

KARISSA: Opo. Hehe. Gumana na naman un pagiging clumsy ko. Sorry,

DRIVER: Sabi ko po kasi sayo dahan-dahan lang po kayo.

KARISSA:
Sige po, Ok na ako. Continue your driving


Inistop kasi ni Manong un van,
Ay curious kayo kung ano nangyari sa akin? Hay naku, ito nauntog lang naman ako dun sa aircon sa front.
Tanga noh?
Ayon, bumalik na ko sa upuan ko.
And starting to retouch my face..
Syempre gusto ko pag-uwi ko mukha akong refresh and hindi mukang galing hell.
Ayoko makita ng Mom ko na I'm very stress and not ok.



DRIVER: Ma'm Karissa

KARISSA:
Manong, Karissa nga po.

DRIVER: Ay sorry po, hindi lang po ako sanay.

KARISSA: Manong talaga, hindi sanay?Eh simula pagkabata ko po kayo na driver ko. Bakit pala po?

DRIVER: Andito na po tayo sa bahay niyo.

KARISSA: Ai oo nga noh? Hindi ko napansin.


Bumaba na ko sa van then pumasok na rin sa house.
As usual, it's very quiet.



MRS. ASAJAR: Oh dear, how's your first day?



Gosh, sabi ko na nga ba itatanong ng Mom ko ito.
Karissa,stay calm ok?Cool lang.



KARISSA: Ok naman Mommy, Ang saya-saya nga po ng classroom namin. SOBRANG BAIT ng mga classmate ko.

MRS. ASAJAR: Talaga? Good for you. Akala ko,mahihirapan ka since you're not used to go in a coed school.

KARISSA:
Mom, you don't have to worry. Everything is fine. See? I'm fine.

MRS.ASAJAR: Ayoko lang kasi may mangyari sayong masama.


Ito na naman po tayo.
She started to cry again.
Ganito siya lagi kapag naalala niya si Kuya.



KARISSA: Mom, don't cry. I promis, I'll take care of myself,ok?

MRS.ASAJAR: I'm sorry dear, if you're tired to comfort me whenever I cry because of your brother.

KARISSA: Mom, I understand. But please, stop crying. Im sure ayaw din ni Kuya na nagkakaganyan ka.

MRS.ASAJAR:
I just miss your brother.

KARISSA: Ako din eh.



After ng dramatic scene namin ni Mommy,
Umakyat na rin ako sa room ko.
Nakita ko na naman un picture namin ni Kuya
At ito na naman,nagflashback na naman un nangyari sa Kuya ko.
I can't forget it.



>>FLASHBACK<<

DR. CHU: Sorry, Mr. & Mrs. Asajar but we did all our best. His body can't take it anymore.

MRS.ASAJAR: No!!! Dad, hindi ito totoo?! My Korj is still alive.

MR.ASAJAR: Ma, just accept it. Our son left us already.

MRS.ASAJAR
: No! THat is not true!!!! He is strong!Healthy!



Nakikita ko kung gaano umiiyak ang Mommy ko and My Daddy, he just control his tears.
Pati din ako, hindi matanggap na wala na si Kuya.
Un taong laging nandiyan sa tabi ko,the reason why I am always be happy.
Pero ngayon wala na siya, what will happen to my life?
Inilabas na Emergency room si Kuya,
Ayoko buksan un white cloth na nakatakip sa kanya
Ayokong makita na Kuya ko talaga un.
Pero hindi ko din matiis si Kuya
I hurriedly run to his body and begun to cry more.




KARISSA:
KUYA KORJ!!They are lying right?! It is not true. You're joking right?! Kuya!Stop joking around! Wale up na!!Please!!!Di ba walang iwanan?! Paano na ko?! KUYA!!!!!

>>END OF FLASHBACK<<

KARISSA: Kuya Korj, Bakit mo kami iniwan? Alam mo ba na ikaw lang ang taong laging nandiyan, sino na magtatanggol sa akin? Tingnan mo nga un mga classmate ko, kung andito ka lang I'm sure you'll protect me from them. Bakit sa dinami-dami ng tao, bakit ikaw pa? Simula noon namatay ka, nabawasan na ang saya dito sa house. Everthing had change. Pero Im trying my best to back in normal. Alam mo ba, si Mommy? Lagi na lang siya umiiyak kapag naalala ka niya. Buti na lang andiyan un secretary niya para tulungan siyang magmanage nun Asajar Jewerly Corp. Si Daddy naman, mas lalong naging busy sa work para lang hindi maalala un nangyari sa'yo. Don't worry, nasa Top 1 pa rin ang KAKO entertainment.


OPps..I forgot,kami din pala mayari ng KAKO entertainment.un mala-ABS-CBN..CuRious why KAKO? Came from our names ni Kuya. KA=Karissa KO=Korj..Ok,back to my dramatic scene..


KARISSA: Basta promise ko Kuya, I'll do my best para maging masaya na ulit itong family natin. Hinding-hindi ko talaga siya mapapatawad.

No comments:

Post a Comment