CHAPTER 47: Unknown Callers

CHAPTER 47:UNKNOWN CALLERS!

Andito na rin kami sa hospital.
Tatanungin niyo ko kung paano kami nakarating dito.
Naku, wala kayong makukuhang sagot sa akin.
Kasi kahit ako, hindi ko alam kung paano kami nakarating dito.
Sobrang bilis ng mga nangyari..
At sobrang daming hindi kapani-paniwala na nangyari.
Andito nga pala ko sa tabi ng kama ni Marion..
Sobrang himbing na tulog niya..


KARISSA: Ang tagal mo naman gumising. Natatakot na kaya ako dito. Ang daya-daya mo! Sabi mo kanina, huwag kitang iiwan pero ikaw naman tong nangiiwan. Pero thank you na lang ulit. Hay naku, lagi mo na lang akong nililigtas. Ang laki na ng utang ko sayo noh? Pero hanggang ngayon, tanong ko pa rin sa sarili ko, totoo ba lahat ng narinig ko kanina? Hindi talaga kapani-paniwala eh. Pero kahit ganun, masayang-masaya na ko. Sa totoo lang, I think I’m starting to fa—

MARION!!!KARISSA!!!


Akala ko nagkaroon ng bomba..
Grabe makasigaw tong mga toh.
Parang gumuho tong hospital sa lakas ng boses nila..
Hulaan niyo kung sinu-sino un mga istorbo..
Sino pa nga ba? Japs, Vince, Nathan, Ciara, Rayne..


JAPS: Marion! Ok ka lang ba?

VINCE: Naku, anong nagyari sa paa mo?!

RAYNE: Karissa, ano bang nangyari?

CIARA: Ok ka lang ba?

MARION: Anak kayo ng! Ang iingay niyo!! Puwede ba?! Eh lalo sumsakit un ulo ko sa inyo!! Hindi niyo ba alam na istorbo kayo?!

KARISSA: MARION!! GISING KA?!!

MARION: Obvious na?

KARISSA: You mean, narinig mo lahat ng sinabi ko?

JAPS: MARION!! Ayos na ba yan paa mo?!

VINCE: Ito na talaga siguro un end ng basketball career mo!

MARION: Hindi ba talaga kayo titigil? Hindi ba kayo titigil sa kakasabat? Saka hanggang kailan ko ba sasabihin sa inyo na it’s not my business anymore.


Ang init na naman ng ulo ng SC President namin..
Tumingin na lang siya sa may bintana..
Tumahimik na rin tong mga toh..


NATHAN: Uhm. Karissa, nakita mo ba un plate number?

KARISSA: Hindi eh.

MARION: ZJK 329

KARISSA: Nakita mo?!

MARION: Hindi ako katulad mo!

KARISSA: Anong ibig mong sabihin?!

AUNTIE K: YOUNG MASTER!!!


Huh? Sino naman tong matanda na toh?
Young Master?? Si Marion ba un?
Syemrpe, sino pa nga ba?


MARION: Auntie K, bakit kayo nandito?

AUNTIE K: Anong klaseng tanong yan?

MARION: Wala po.

AUNTIE K: Kailangan tawagan ko ang Daddy mo at --

NATHAN: Auntie K! Andito po un mga kaibigan namin.


Bigla na lang inakbayan ni Nathan un matanda..
Mali, Auntie K yata un name niya..
May binulong pa nga si Nathan eh. Ano naman kaya un?
Tumingin naman siya sa amin.Opss.
SA AKIN!


KARISSA: Magandang gabi po. Ako po pala si Karissa.

AUNTIE K: Oh. Ikaw pala.

KARISSA: Huh? Ano po?

MARION: AUNTIE K!!!

AUNTIE K: Im sorry. Hehe. Meron ka palang tawag.

MARION: Nathan..


Tinignan ko naman si Nathan.
Syempre alam na niya un ibig kong sabihin..
Ganyan talaga kami kagaling magbestfriend


NATHAN: Guys, kain na muna tayo.

KARISSA: Pero paano na si Marion?

NATHAN: Andiyan naman si Auntie K. Dadalhan na lang natin siya ng pagkain.

KARISSA: Ok.


Lumabas na sila..
Mabuti na lang masunurin silang lahat..
Palabas na sana ako..
Take note: ako ang huling lalabas


MARION: Pardx..

NATHAN: Bakit, pardx?

MARION: Ikaw na ang bahala.

NATHAN: Oo naman. Ako pa.


Lumabas na rin si Nathan.
Kahit kailan talaga, maasahan ko siya..



AUNTIE K: Ano po un, Young Master?

MARION: Wala po un. Sa amin dalawa na lang un.

AUNTIE K: Kayong dalawa talaga. Kahit kailan talaga kayo.

MARION: Diba may tawag po ako?

AUNTIE K: Ai oo nga pala. Ito oh.

MARION: Hello?..Oh?Koo-koo?..Haha.Joke lang. Oh bakit ka napatawag?.. Ok nga lang ako..ANo?! Hindi puwede. Sinasabi ko sayo, huwag na huwag mong gagawin yan.. AYOKO.. No buts. OK?..How’s the spoiled brat?..Hindi na talaga siya nagbago.. Sige, pumasok ka na, Goodbye…I love you,too.I miss you, too.

AUNTIE K: Ano pong sabi niya?

MARION: Uuwi na daw siya dito.

AUNTIE K: Talaga? Kailan po?!

MARION: Syempre, hindi na naman po ako pumayag.

AUNTIE K: Huh? Bakit naman po? Hindi mo na po ba sila namimiss?

MARION: Miss na miss ko na, Auntie K. Sobrang-sobra!

AUNTIE K: Eh bakit ayaw niyo po siya pauwiin?

MARION: I want them to finish all their business in America.

AUNTIE K: Ikaw talaga. It really shows that you very love them.

MARION: Oo naman. Buhay ko un dalawang un eh. Teka, bago tayo magdrama diyan. Pakuha naman po ng cellphone ko.

AUNTIE K: Nasaan po?

MARION: Andiyan daw po sa drawer.

AUNTIE K: Ok. Andito nga. Oh ito. Nasaan na po ba un mamahalin mong cellphone?

MARION: Mas gusto ko na poh tong gamitin. Special toh sa akin.

AUNTIE K: Talaga lang ha. Sige, alis na muna ako. Maiwan muna kita.

MARION: SIge po. Salamat po.


Special talaga toh sa akin..
Alam niyo ba kung bakit? HAHA! SECRET ko na un.
Wait, nakalimutan ko. May tatawagan nga pala ako.


MARION: Hello?..Si Marion toh.. Huli na ba ko.. Buti naman.. Nakapagdecide na ko..Payag na ko..I’m doing this for..













HER.