CHAPTER 46: Last Evil Plan

CHAPTER 46: LAST EVIL PLAN

“MMMMMAAAAAARRRRRRIIIIIIIIOOOONNNNN”


MARION: Ano ba?!! Bakit ka ba sumisigaw diyan?!

KARISSA: Tapos na kasi ako magpractice. Kanina pa kita ginigising diyan eh


So panaginip lang pala lahat un?
Sa bagay, imposibleng mangyari un.
Bakit naman niya ko hahalikan diba?


KARISSA : MARION!!!

MARION: Ano ba?!!

KARISSA: Ngayon naman tulala ka diyan.

MARION: May napanaginipan lang ako.

KARISSA: Napanaginipan mo ko siguro noh?

MARION: Manahimik ka nga diyan.


Syempre walk-out king na naman ako.
Bakit pa kasi sinabi ko pa na nanaginip ako.
Yan tuloy, iniisip ni Isaw siya napanaginipan ko..
Kahit siya naman talaga.Amf!


KARISSA: Hoy! Saan ka pupunta?! Hintayin mo naman ako!


Asar talaga un.. Parang nagbibiro lang ako..
Tama bang iwan ako? Pikon talaga un.
Nagmadali na kong ayusin un gamit ko..
At nagsimula na kong umalis.
Grabe ang dami kong dala!
Hindi man lang ako tinulungan
Sa bagay, si MR. GENTLEMAN nga pala un


MARION: Bakit ba ang tagal mo?


Hindi ko napansin nasa harapan ko na siya..
And more shocking, kinuha niya un mga gamit na dala-dala ko.
As in LAHAT!!


MARION: Ano pang ginagawa mo diyan?! Huwag mong sabihin, gusto mo pati ikaw buhatin ko?!


>>LABAS NG SCHOOL<<


KARISSA: Uhm, Marion, un gamit ko?


Shocks!! Bakit ba ako nagbblush?!!
OO, tama kayo.
Hanggang ngayon dala-dala niya un gamit ko.
Papunta na siya sa kotse niya.


MARION: Bakit?

KARISSA: DAHIL uuwi na po ako.

MARION: Ihahatid na kita.

KARISSA: Hindi, wag na. Malapit lang naman un bahay namin eh.

MARION: Puwede ba? Huwag ka na makulit?

KARISSA: Wag na talaga. Sobra na un magpahatid pa ko sayo.

MARION: Para saan pa paghihintay ko sayo kung hindi naman kita ihahatid.

KARISSA: Gagamitin ba natin yan car mo?

MARION: Ano pa nga ba?

KARISSA: Puwedeng maglakad na lang tayo?

MARION: Bakit?

KARISSA: Exercise?

MARION: Exercise?

KARISSA: Sige na please,

MARION: May magagawa pa ba ko?

KARISSA: Salamat talaga. Isa pa pala,

MARION: Ano na naman? Ang demanding mo eh.

KARISSA: Puwede ako na lang magdala ng gamit ko?

MARION: Buti naisipan mo yan. Yan bag mo na lang dalhin mo.


Hindi naman niya binigay sa akin un lahat ng dala-dala ko..
Un bag ko lang talaga.
Haynaku, nagbigay nga ng dadalhin ko,
Eh halos walang kalaman-laman..
Oo naman, alam kong wala talaga laman 2h syempre bag ko toh eh..
Make-up kit ko lang saka notebook and ballpen lang laman nito.
Nagsimula na rin kaming maglakad..
actually,.excuse ko lang naman un exercise.
ayoko lang talaga sumakay sa kotse niya.
naguiguilty kasi ako.kasi isasakay na naman niya ko dun..
eh diba nga? wala siyang isinasakay dun..


KARISSA: Bakit ba hanggang pag-uwi ko kailangan mo kong samahan?

MARION: DAHIL po sa RESPONSIBILTY ko?

KARISSA: Hayan na naman yang responsibility mo. Wala ka na bang ibang dahilan except diyan sa so-called “RESPONSIBILITY” mo?

MARION: Eh ano bang gusto mong idahilan ko?

KARISSA: Wala naman.

MARION: Wala naman pala eh.


1..2..3..4..5..6..7..8..9..10..
Ano ba ang tahimik namin?!!
Nabibingi na ko sa katahimikan!


MARION: Uhm..Kailan un cheering competition?

KARISSA: Meron ba kami nun?

MARION: Hindi mo alam?

KARISSA: Wala pa naman sinasabi si coach eh.

MARION: Dinaig pa kita.

KARISSA: Huh? Ano?

MARION: May announcement sa SC room namin.

KARISSA: Wow. Meron pala kayo nun?

MARION: Napadaan lang ako kanina.

KARISSA: Eh sino naman nagpost nun dun?

MARION: Hindi ko alam. Pero may hinala na ko kung sino.

KARISSA: Sino?

MARION: Bakit ko sasabihin sayo?

KARISSA: Nagtatanong lang. teka, eh bakit hindi ko alam tungkol dun?

MARION: Eh para saan ba yan ginagawa niyong cheering?

KARISSA: Para sa basketball tournament niyo. Ang alam ko lang intermission number lang toh.

MARION: Niyo? Excuse me, hindi ako kasali dun.

KARISSA: Haynaku, bakit na napakahate mo yan basketball?

MARION: Wala ka na paki dun.

KARISSA: Ang rude ah? Siguro, natalo ka noh. Tapos hindi mo matanggap kaya umalis ka na sa basketball team?

MARION: FYI, never pa kaming natatalo. Lalo na nun player pa ko.

KARISSA : Eh bakit ba umalis ka dun?

MARION: Gusto mo talaga malaman?

KARISSA: Oo naman, lahat ng schoolmates natin, yan ang tanong.

MARION: Sorry ka na lang, never kong sasabihin yan.

KARISSA: Daya mo talaga. Ito na lang, hindi ka pa rin sasali this tournament?

MARION: Ilan beses ko bang kailangan sagutin yan tanong na yan?

KARISSA: Naninigurado lang ako. Ano sagot mo?

MARION: It’s not my business anymore.

KARISSA: Talaga lang ah? Eh bakit parang may pagaalinlangan yan anymore mo?

MARION: Wala.

KARISSA: Siguro, hindi ka talaga magaling noh?

MARION: Anong sinasabi mo?

KARISSA: AYaw mong bumalik dun kasi wala ka na alam dun. Hindi ka na magaling katulad ng dati. Or baka hindi ka talaga magaling!

MARION: Akala mo, madadala mo ko diyan? Pwes, sorry ka na lang. Sanay na ko diyan.

KARISSA: What do you mean?

MARION: Nagawa na sa akin yan ng Class 4-6.


*FLASHBACK*


SCENE 1:

VINCE: Alam mo Marion! Sumali ka na ulit sa team! Bibigyan kita ng maraming-maraming babae. Gusto mo pa lahat ng babae dito sa mundo ibigay ko pa sayo!

MARION: Hindi mo ko katulad. Hindi ako babaero.

VINCE: Haynaku, bakla ka lang eh!

MARION: Sinabi mo!

VINCE: Bakla ka!

MARION: Talaga?

VINCE: Oo! Talagang-talaga!

MARION: Sorry Vince, hindi benta yan.

CLASS 4-6: HAHAHAHA!!Knock down ka Vince!

VINCE: Letche! Suko na ko! :(" title="Angry" class="smiley" border="0"> :(" title="Angry" class="smiley" border="0">


SCENE 2:

JAPS: Marion..

MARION: Bakit?

JAPS: Ito naman, masama bang lambingin kita?

MARION: Lumayo-layo ka nga sa akin.

JAPS: Joke-joke lang. Pero pare, meron daw bagong MVP ah.

MARION: So?

JAPS: Hindi ka ba nagagalit or what? May pumalit na sa trono mo.

MARION: Tapos?

JAPS: Tae ka naman e. Mas magaling pa un sayo!

MARION: Talaga?

JAPS: Bumalik ka na kasi!

MARION: Eh kung ayoko?

JAPS: AHH!!! AYOKO! Suko na ko!!

CLASS 4-6: KNOCKDOWN ka ni Japs!!

*END OF FLASHBACK*


KARISSA: Eh kahit naman sa akin, hindi tatalab yan excuses nila.

MARION: Anong hindi?

KARISSA: Huh?

MARION: Nagawa na nga nila sayo un eh.

KARISSA: Huh?

MARION: Natandaan mo un announcement day tungkol sa audition niyo? [CHAPTER22]

KARISSA: Oo. Anong meron dun? Hmmmm.. Teka, don’t tell me?!

MARION: Oo. Tama ka.

KARISSA: So it means, pinagkaisahan lang nila ko!

MARION: I think so.

KARISSA: Nakakaasar talaga sila!! Pero I’m sure, kapag bestfriend mo na gumawa nun sayo hindi ka na makakaangal.

MARION: Nope. Nagawa na rin niya yan.


*FLASHBACK*

NATHAN: Pardx, hindi ka na ba talaga sasali ulit?

MARION: Isa ka pa, hindi ba talaga kayo susuko?

NATHAN: Ang sa akin lang kasi Pardx, alam kung mas magaling ako sayo pero ayaw mo lang talagang aminin.

MARION: Anong sinabi mo?

NATHAN: Pardx, aminin mo na kasi MAS magaling ako sayo!

MARION: …

NATHAN: Oh ano, Pardx? Sumali ka na ulit para magkaalaman na.

MARION: Tapos ka na, Pardx? Uwi na ko.

CLASS 4-6: HAHAHAHAHA!!! KNOCKDOWN ka na Nathan!

NATHAN: Pati ako ginago. Badtrip. :(" title="Angry" class="smiley" border="0">

CLASS 4-6:


[END OF FLASHBACK]


KARISSA: Pati si Nathan?

MARION: Yup.

KARISSA: Grabe, wala na talaga makakapagpabalik sayo.

MARION: Yup.

KARISSA: Pero grabe, marunong pala magmura si Nathan.

MARION: Anong akala mo dun? Anghel?

KARISSA: Uhmm..


Ano ba isasagot ko sa kanya??
Oo o hindi??
Ano ba??
Wait, may nakita akong cute na puppy sa kalsada..


KARISSA: ANg cute nun puppy oh!


Hindi man lang niya sinagot un tanong ko..
Tumakbo na siya agad dun sa puppy.
Isip-bata nga naman talaga..
Pero napaisip talaga ako dun sa sinabi niya..
May makakapagpabago pa ba ng desisyon ko..
I think..
Wait, parang may nakikita ako sa dulo ahh..
Kotse??teka, humaharurot sa takbo!
And it’s on the way to Karissa!


MARION: KARISSA!!!!!!!!


Bigla ko na lang narinig un mabulabog na boses ni Marion..
Ano naman problema niya?
Napatingin ako sa kanya,
And….
Tumatakbo siya ng todong-todo!!
Huh??
Pero another one that caught my eyes..
Un malakas na ilaw na nasa likod..
WHAT!!??!!



May humaharurot na kotse papunta sa akin?!!!
Mamamatay na ba ko?


Tumingin naman sa akin sa Karissa..
Pero napatingin din siya sa kotseng papunta sa kanya..
Tumakbo na talaga ako ng napakabilis..
At ito na nga..
Niyakap ko ng mahigpit si Karissa at
Saka kami nagpagulong-gulong sa tabi ng kalsada..

OMG!!Ano bang nangyari?
Un kotse naman parang walang masasagasaan..
Tapos parang bulang nawala.
Teka, ano ba tong position naming dalawa..
Nakapatong ako sa kanya.Wha! What the term?!


KARISSA: Uhm..Marion..

MARION: Hm?

KARISSA: Ok ka lang?

MARION: Ata?


May naramdaman akong parang basa sa paa ko.
Ano naman kaya un?
Napatingin ako sa paa..
And to my SUPER SURPRISE!!
MAY DUGGO!!
Pero I’m sure hindi akin un..
Dahil wala naman akong nararamdaman na sakit


MARION: OUCH!!!


Biglang siyang napaupo..
Kaya ako naman napaupo sa tabi niya..
May hinawakan siya


KARISSA: MARION!! May sugat un paa mo!!Teka, anong gagawin ko.

MARION: Aray!

KARISSA: Wait lang, teka. Natataranta na ko! Ano ba gagawin ko? Marion, teka lang. tatawag lang ako tulong.


Patayo na sana ako.
Pero may biglang humawak ng kamay ko..


MARION: Karissa, wag kang umalis. Wag kang lalayo sa akin. AYokong may mangyaring masama pa sayo.

KARISSA: Pero..


Aalis na sana ako sa pagkakahawak niya..
Pero..mas lalong shocking!!


HE HUGGED ME!!!as in SOBRANG YAKAP!!!!!!


MARION: Huwag kang lalayo sa akin. I’ll protect you.

KARISSA: Ok. I’ll stay with you.










He’s always be my EDWARD CULLEN, my knight in shining armor

Kung siya ang magiging meaning ng love sa dictionary ko, baka magbago pa isip ko. Hindi ko na lang susunugin un.